Kod dostępu - Grafologia
Verbum

inkjet paper inkjet photo paper inkjet paper for printer wholesale inkjet photo paper cheap photo paper cheap photo paper online inkjet paper for photos best inkjet paper for photos

best led corn light best led corn lamp best led corn bulb

cheap jerseys cheap nfl jerseys wholesale nfl jerseys cheap jerseys free shipping cheap jerseys from china

Powiększ

Odręczne pismo jest sposobem wyrażania myśli. Kształt liter, ich wielkość, sposób łączenia, zagospodarowanie pismem przestrzeni kartki papieru wyrażają cechy osobowości autora rękopisu. Pismo zmienia się wraz z rozwojem człowieka, ujawnia stresy, choroby, mówi o przeżyciach i stanach emocjonalnych. Każdy ruch ręki jest obrazem problemów, słabostek i zalet.|

Analizę kolorystyki dziecięcych rysunków można wykonać już od najmłodszych lat dziecka. Pismo zaczyna nabierać indywidualnych cech od 9-10 roku życia. Około 15 roku życia, kiedy młodzież chce się wyzwolić spod wpływu dorosłych, w jego obrazie pojawia się bunt, wątpliwości i walka wewnętrzna. Pismo zaczyna się stabilizować w wieku młodzieńczym i wtedy można zastosować terapię psychografologiczną. Chociaż jest ona korzystna dla osób w każdym wieku, to u osób młodych, o piśmie jeszcze niewyrobionym, obserwuje się najszybsze efekty terapeutyczne. Wprowadzenie zmian polega na skorygowaniu niektórych cech pisma. Pismo wyraża cechy naszej psychiki, a więc korekta elementów, które są obrazem istniejącego problemu będzie korzystnie oddziaływała na osobę piszącą. W rozmowie z grafologiem osoba uczy się nowej wiedzy o sobie, poznaje cechy swojego pisma, interpretację i lepiej rozumie jego sygnały.

Analiza pisma jest szczególnie przydatna w sytuacjach, kiedy np. rodzicom trudno dogadać się ze zbuntowanym nastolatkiem, który nie akceptuje pomocy psychologa.


Zawodowa analiza pisma

Boohoo coupon code Boohoo promotional code Boohoo discounts Boohoo voucher code Bodybuilding Warehouse Discounts

oak furniture solutions voucher code gym company voucher sweatband voucher codes

Analiza grafologiczna jest metodą wykorzystywaną w psychologii pracy, psychologii rozwojowej, wychowawczej. Służy do określania zgodności partnerskiej . zarówno w rodzinie jak i w firmie.

Z badań nad komunikacją niewerbalną wynika, że pozycja ciała, sposób podania dłoni, ubiór mają określoną konotację psychologiczną. Mechanizmy fizjologiczne, które decydują o gestach piszącego są zależne od stanu organizmu (systemu nerwowego). Zmiana ich , jeśli następuje, jest długim procesem.

Gest graficzny jest pod bezpośrednim wpływem mózgu, a grafizm jest formą ekspresji człowieka i odzwierciedla jego charakter - osobowość. Człowiek tworzy zgodnie ze swoją psychiką i tak też organizuje sobie przestrzeń, w której żyje. Związek grafizmu z psychiką wyjaśnia się na podstawie teorii projekcji.

Grafizm jest swoistym obrazem projekcyjnym a ten z kolei jest produktem własnych doświadczeń, przeżyć i uczuć . wynikających z indywidualnych cech osobowości.

Każdy gest człowieka reprezentuje jego indywidualność psychosomatyczną. Pismo jest jednym z gestów, a więc jest doskonałym materiałem diagnostycznym. Świadome pismo jest nieświadomą projekcją całej konstrukcji psychicznej i ma naturę symboliczną.

Stosowana przeze mnie metoda analizy jest testem projekcyjnym. Korzystam z symboliki przestrzeni w (oparciu o nurt psychoanalityczny M. Pulvera) i stosuję metodę morfologiczną analizy pisma. Wyjściowym etapem jest poziom ogólny pisma i następnie klasyfikacja cech pisma. Ocenie podlega m in. . harmonijność, organizacja dynamizm, rytm, szybkość, nacisk, forma, kontur linii, kierunek, obfitość kombinacji w piśmie.


Wskazane jest aby Zleceniodawca określił:

Materiał potrzebny do analizy:

oraz następujące dane:

 

Psychologia pisma
Na warsztat pracy grafologa składa się lupa, mikroskop, kątomierz, linijka ale przede wszystkim wiedza i praktyka, które są niezbędne aby wyrażać opinię o cechach człowieka na podstawie charakteru pisma. Oczywiście duże znaczenie ma intuicja, która w specyficzny sposób wyrabia się wraz z nabywaniem doświadczenia. Warto jednak znać przynajmniej podstawową interpretację pisma, może ona ułatwić kontakty między ludźmi i zrozumienie wielu nieprzyjemnych sytuacji, które zdarzają się w domu, szkole w pracy, wszędzie tam gdzie spotykają się ze sobą ludzie. Zaraz to wyjaśnimy ale najpierw trochę informacji z grafologii. Popatrzmy na linijkę tekstu i jej kształt. Może ona wznosić się do góry lub opadać. To co "idzie do góry" mówi o wzroście, siłach witalnych, aktywności, optymizmie, opadające w dół wskazują na smutek, depresję, przygnębienie, mówiąc obrazowo "zdołowanie" a niekiedy myśli samobójcze.



Falująca linijka (poniżej) opadająca w dół i wznosząca się w górę oznacza zmienność nastrojów autora rękopisu.

 

oak furniture solutions voucher code gym company voucher sweatband voucher codes

Pochylenie pisma pozwala określić temperament osoby, spontaniczność. Zasadą określenia pochylenia jest kąt - większy od 90 stopni symbolizuje introwertyków, mniejszy ekstrawertyków. Jeśli więc twoje pismo jest pochylone w prawo oznacza to, że jesteś człowiekiem czynu, wychodzisz światu naprzeciw, szukasz towarzystwa, działasz szybko. Zbyt duże pochylenie wskazuje na osobę impulsywną, kierującą się emocjami, porywczą i może zbyt pochopnie podejmującą decyzje. Pismo pochylone w lewo charakteryzuje ludzi ostrożnych, pełnych rezerwy, którzy tłumią emocje, ciągle analizują swoje postępowanie i często nie potrafią cieszyć się życiem. Wyprostowane pismo należy do osób wyniosłych (zwłaszcza jeśli jest duże), rozsądnych, obawiających się spontaniczności, starających się postępować godnie, bez gwałtownych wybuchów.

 

Powiększ

Przykładem pisma o pochyleniu w prawo niech będzie pismo Tadeusza Kościuszki - Naczelnika Sił Zbrojnych Narodowych, powstańca i Christophera Milne - autora "Kubusia Puchatka", który miał pismo małe, pochylone w lewo i niekiedy wyprostowane. Pismo Kościuszki jest zamaszyste, energiczne, pospieszne, zdradzające aktywność ale i stanowczość i ogromną ambicję. Zupełnie odmienną osobowość reprezentuje Ch. Milne. Mimo iż on również w pewnym okresie życia wstąpił do wojska zamiast studiować, jak życzył sobie jego ojciec - w obrazie pisma nie zdradza zupełnie talentów wojskowych. Jego światem były książki a więc preferował ciszę, pracował z dala od zgiełku. Jego pismo wskazuje na osobowość wrażliwą, skromną, ale i ceniącą sobie wolność, niezależność. Nie był stanowczy i pracował zrywami, czasem rzucał niedokończone zadanie.

 

Jeśli twój syn pisze pismem małym i pochylonym w lewo nie zmuszaj go do publicznych wystąpień, nie każ mu być dyrektorem. Gdy natomiast pismo jest duże i pochylone w prawo nie dziw się, że nie może usiedzieć nad książką, nie zatrzymuj go w domu. To człowiek czynu, pragnie wolności, szerokich kontaktów. Pragnie wyruszyć na podbój świata i twoją rolą jest pokazać mu jak zrobić to mądrze.

 


Cechy grafizmu

Pismo towarzyszy nam całe życie. Przeglądając stare notatki można zobaczyć, że zmienia się ono nie tylko z wiekiem, ale również pod wpływem przeżyć emocjonalnych, urazów, zawiedzionych nadziei, niektórych chorób. Często można w nim zauważyć naleciałości zawodowe. W sposobie zapisu liter odnajdujemy właściwy autorowi rękopisu dynamizm i rytm życiowy.

Wokół pisma narosło wiele mitów są np. nauczyciele walczący z bazgrzącymi uczniami, którzy wmawiają, że brzydkie pismo to brzydki charakter. Psychografolog przygląda się literom zupełnie inaczej - tzw. "brzydkie pismo" jest często wskaźnikiem indywidualności, oryginalnego myślenia i talentu.

 

Analiza linijki tekstu polega na ocenie proporcji liter. Psychografolodzy dzielą literę na trzy części: górną, środkową i dolną. Górną część posiadają litery: b, d, k, l, t. Laseczka wystająca ponad linijkę wskazuje na pragnienia, ambicje piszącego. Wydłużona górna strefa w piśmie szybkim, uproszczonym mówi o inteligencji, bogactwie pomysłów, poszukiwaniu ideałów. Osoba taka buja w obłokach, filozofuje i trudno odnajduje się w prozie życia. Symbolicznie sfera ta związana jest z nadświadomością.

Podświadomość symbolizuje sfera dolna pisma, którą odnajdujemy w literach: g, j, p, y. Na podstawie analizy tej części liter określamy zmysłowość, umiejętność korzystania i zdobywania dóbr materialnych. Im bardziej rozwinięte i wydłużone są elementy podlinijne tym człowiek jest bardziej zainteresowany doznaniami seksualnymi, jest konkretny, przywiązuje dużą wagę do spraw finansowych.

Środkowa część - to nasza świadomość. Gdy jest rozwinięta, optyczne górująca nad pozostałymi podpowiada, że autor pisma jest człowiekiem zdecydowanym, śmiałym i przedsiębiorczym. Koncentruje się głównie na aktywnym życiu, chce być ważną osobą w środowisku i być dobrze wynagradzany. Trudno podejrzewać go pracę "dla idei". Pragnie być dla wszystkich autorytetem - zwłaszcza, kiedy pismo jest duże.

Sposób pisania akcentów górnych i dolnych trzeba brać pod uwagę zarówno w ocenie predyspozycji na dane stanowisko jak i w doborze partnerskim. Mówiąc w wielkim uproszczeniu: rozbieżny stosunek do seksu i pieniędzy dwojga ludzi, którzy chcą spędzić ze sobą życie stanowić może barierę trudną do przejścia, ale może być i dopełnieniem cechy brakującej partnerowi. Jak będzie wyglądało życie pary jeśli ona zamyka się w pokoju aby medytować a on wyłącznie interesuje się karierą, wynikami na giełdzie i życiem towarzyskim. Taki związek ma marne szanse na przetrwanie i dobrze o tym wiedzieć przed podjęciem ważnych kroków, aby "docieranie się" nie trwało przez kilka kolejnych wcieleń. Jeśli wskazują na to inne cechy pisma mogą wzajemnie uczyć się od siebie - marzeń z jednej i realizmu, z drugiej strony.

 

Inne, charakterystyczne elementy pisma to tzw. arkada i girlanda. Znajdziemy ją w sposobie pisana łuków litery m i n - zaokrąglone u góry są arkadowe, zaokrąglone u dołu są girlandą (zapis litery n podobny do litery "u"). Pismem arkadowym pisze człowiek działający formalnie, z dystansem, wytrzymały na stres, samodzielnie wyrażający swoje opinie. Trudno mu natomiast mówić o uczuciach i przeżywanych emocjach.. Girlandą pisze człowiek życzliwy, serdeczny, często gadatliwy. Jest wrażliwy na wpływ środowiska zewnętrznego. Cechuje go tolerancja i raczej pokojowe usposobienie. Niestety, zbyt łatwo ulega wpływom innych osób i nie należy do osób dominujących.


... o podpisie

Dzisiaj podpis jest często jedynym odręcznym „tekstem” jaki osoba pisząca kreśli na papierze i dlatego jest ważny. Pisanie listów zostało wyparte przez telefony, pocztę elektroniczną i sms-y. Z uwagi na niedużą ilość znaków graficznych jakie zawiera parafa trudno na jej podstawie szczegółowo interpretować osobowość. Z całą jednak pewnością określić można jak piszący chce się zaprezentować, jakie cechy pragnąłby posiadać

 

Porównajmy podpisy Matki Teresy i Zbigniewa Brzezińskiego.

Powiększ Matka Teresa to osoba szczera, ufna, otwarta. Połączenia liter są miękkie, łagodne. Widać, że nie była samotnikiem a codziennemu życiu poświęcała wiele uwagi. Wrażliwa na wpływy środowiska zewnętrznego, życzliwa i serdeczna. Była również realistką, która wiedziała czego chce.

Zbigniew Brzeziński pisze „nitką” – nie widać liter. Podpis ma kształt wijącej się nici. Tak piszą dyplomaci, osoby sprytne, inteligentne. Przejawia dużą pomysłowość w rozwiązywaniu problemów ale i nie przepada za dyscypliną. Dyplomacja i lojalność niestety rzadko idą w parze więc można się spodziewać i tej cechy. Pan Brzeziński jest ambitny ale i człowiekiem o dużej wrażliwości, uczuciowym. Pętlice w górnej sferze świadczą o bogactwie świata wewnętrznego i marzeniach.

W pismach urzędowych, które trafiają do naszych rąk obserwujemy różne podpisy, intuicja podpowiada nam często do czego podobny jest podpis, jakie budzi w nas odczucia – korzystajmy z tych podpowiedzi.

Psychografologia w znacznym stopniu opiera się na intuicji. Aby oceniać rękopis musimy jednak posiadać pewien zasób wiedzy, praktykę i nauczyć się polegać na własnej intuicji. Zaufania do niej nabywamy z doświadczeniem. Początkowo trzeba ją sprawdzać - na ile jest zgodna z prawdą. Trzeba nauczyć się odróżniać czytanie informacji płynących z podświadomości od przypadkowych, błędnych skojarzeń.


Pismo ludzi genialnych

Genialność interesuje wielu badaczy, nie tylko grafologów. Ten frapujący temat obrósł w wiele teorii. Genialność i szaleństwo dzieli bardzo cienka granica o ile w ogóle istnieje. Nie każdy szaleniec jest w prawdzie geniuszem ale z pewnością geniusz często jest posądzany o szaleństwo.

Cesare Lombroso - antropolog i psychiatra, autor pracy "Geniusz i obłąkanie" - podczas swojej wieloletniej praktyki w klinikach psychiatrycznych i studiów biografii ludzi o wybitnych umysłach sformułował wniosek, że geniusze dotknięci są jakimiś ułomnościami. Potwierdzono tę tezę w początku XX wieku: spośród 400 osób, niezaprzeczalnie genialnych, 50 cierpiało na podagrę - m. in. Newton, Darwin, Kolumb, Galileusz, Michał Anioł, Rembrandt, Bethoven. Podagra łączy się z podwyższeniem stężenia kwasu moczowego we krwi. Niektórzy badacze twierdzą, że wiąże się to z podwyższoną zawartością kateholaminy we krwi podnoszącej dobry stan fizyczny i psychiczny.

Niewątpliwie jednak wszyscy byli, a żyjący są, przez całe życie samotni, chłodni, bardzo często obojętni na uczucia rodzinne i względy społeczne, mieli nietypowe życie intymne. Wielu odkrywców ze świata nauki przyznawało się, choć mniej oficjalnie, do tego, że swoje genialne odkrycia zawdzięczają informacji, która dotarła do nich we śnie. Zdarzyło się tak Newtonowi, Einsteinowi, Tesli, Menelejewowi. A co widać w obrazie pisma tych ludzi? Niektórzy z nich łączą ze sobą litery a nawet słowa. Pisarze, poeci, muzycy piszą w większości rozłącznym pismem tzn. każda litera pisana jest oddzielnie bez połączeń z następną - choć nie jest to regułą. Autorów takich rękopisów grafolog określa jako ludzi nieprzewidywalnych, działających intuicyjnie. Często piszą drukowanymi literami. Pismo ich jest wyrobione, wyraziste. Litery są niemal prostopadłe do linii wiersza. Tak pisali Hugo, Verdi, Michał Anioł.

Geniusze skracają wyrazy, pismo ich zazwyczaj jest uproszczone - bez ozdób, pętelek, zawijasów. Jakby pióro nie mogło nadążyć za szybką myślą piszącego. Przedstawiciele nauk ścisłych piszą zwykle pismem małym świadczącym m. in. o zdolnościach technicznych. Albert Einstein stawiał małe litery, łączył je płynną kreską, wskazującą na nie przywiązywanie wagi do sławy i uznania. Koncentrował się na swojej pracy rezygnując ze splendoru. Należy zwrócić uwagę na wydłużone akcenty nadlinijne (litery l, k, t, ), które mówią o ambicjach, marzeniach, pragnieniu rozwoju i poszerzaniu swoich horyzontów.


Powiększ

Jego podpis był identyczny wielkością i kształtem z tekstem co oznacza, że był człowiekiem szczerym, nie udawał. Kreska prowadzona swobodnie, regularnie, uproszczona zdradza także zdolność do abstrakcyjnego myślenia i umiejętność trafnego postrzegania.

Odmiennym pismem piszą artyści, ludzie sceny. Ich pismo jest bardziej fantazyjne, czasem udziwnione. Wskazuje na cechy osobowości, zdolności do wykonywania zawodu. Wiele cech świadczy o nieprzeciętnych zdolnościach umysłu, można je zauważyć, ale czy mówią o genialności?

Oglądając różne rękopisy ludzi genialnych i tych, którym nie przypisuje się genialności, nie można stwierdzić jednoznacznie cech, które wskazywałyby na geniusz. Wynika stąd bardzo optymistyczny wniosek - każdy z nas może być geniuszem, może dotrzeć do wiedzy, o której jeszcze się nam nie śniło.


oak furniture solutions voucher code gym company voucher sweatband voucher codes

Charakter pisma i język ciała

Codziennie mijamy wiele twarzy – w drodze do domu, na zakupach, różnego rodzaju spotkaniach, w pracy. Często wypowiadamy stwierdzenie: “on to ma wypisane na twarzy”. Tak jest w istocie. Nasze oblicze utrwala częściej powtarzany wyraz twarzy. Mięśnie pobudzane mocniej pozostawiają trwalszy ślad. Takie same mechanizmy mają miejsce w trakcie pisania. Kształt pisma na papierze może być odbiciem utrwalonego gestu lub ruchu ciała.

Pismo jest więc językiem ciała.

Fizjonomikę ciała można bardzo łatwo np. odnieść do pochylenia liter. Doskonale ilustruje to A. Lüke niemiecki grafolog w książce “Sztuka pisania”. Zobrazował postawy człowieka, specyficzne reakcje ciała na gorący talerz zupy.

Pismo arkadowe i girlandowe widoczne jest także w ruchu ciała. Przy defensywnej obronie ramiona próbują zakryć ciało – podnoszą się do góry. Tej postawie towarzyszą ramiona podciągnięte do góry – w piśmie wyraża to arkada – łuk skierowany wypukłością ku górze – litery „m” i „n”. Girlandą piszą osoby, które są otwarte, życzliwe dla swojego rozmówcy. Zapis girlandowy przypomina wewnętrzną stronę dłoni, która chce dać lub przyjąć. Jest to sympatyczny gest, zapraszający do wymiany – widoczny także w sposobie zapisu liter „m” i „n”.

Osoba, która często robi zamaszyste gesty, wymachuje rękami pisze z reguły dużym i szerokim pismem obrazującym taką tendencję. Jeśli ktoś chętnie stawia siebie na pierwszym planie, lubi imponować i robić wrażenie pisze dużymi literami a szczególnie podkreśla pierwszą literę zdania.

Z pewnością można mnożyć przykłady ale chodzi mi to aby Czytelnik zrozumiał w jaki sposób pismo obrazuje gesty i zachowania każdego z nas, jak symbolicznie mówi o naszym życiu wewnętrznym.


Przkładowa analiza

Powiększcheap jerseys nfl Cheap Jerseys free shipping cheap jerseys nba Cheap Jerseys src="images/pdf.gif" />  Przykładowa analiza - kliknij aby zobaczyć

agoda coupon applevacations promo code booking.com coupon codes cheapoair promo codes citypass discount hotels.com coupon code extendedstayamerica coupons homeaway coupon code onetravel coupon code onthebeach voucher codes newyorkpass promo code priceline coupon code

powrót do menu
copyright©Verbum realizacja: intellect.pl